Czytaj więcej

Puszcza Karpacka to fascynujący, żywy organizm, w którym los wielkich i małych mieszkańców jest ze sobą nierozerwalnie spleciony. Stare, dziuplaste drzewa, w tym jodły i buki, – to wielopiętrowe domy. W ich koronach gniazdują majestatyczne Orły Przednie (których w całej Polsce zostało już tylko 30-35 par), Orliki Krzykliwe, Bociany Czarne oraz najmniejsze z naszych sów – Sóweczki.

Jednocześnie na pniach tych samych drzew tętni życie, którego często nie dostrzegamy. To na nich znajdziemy zagrożone porosty, takie jak Granicznik Płucnik czy Puchlinka Ząbkowana. Są one wskaźnikami naturalności lasu.

Brak ochrony zmienia wszystko

Niestety w Puszczy Karpackiej wciąż nie powstają planowany Turnicki Park Narodowy i rezerwaty przyrody. To dlatego działamy na rzecz tworzenie stref ochrony, które powstają dzięki naszym działaniom. Do dziś dzięki nam zostało powołanych 195 stref w Puszczy Karpackiej, łącznie było to 54% wszystkich stref, które tutaj powstały. Wiemy, że to jest najskuteczniejszy dziś sposób na ochronę karpackiej przyrody. Dzięki strefom mogą przetrwać drzewa, nie tylko te, na których jest stanowisko gatunku wymagającego ochrony strefowej, ale również te, które rosną wokół niego.

Dla tych gatunków nie ma „innego lasu”. Ich przetrwanie zależy od konkretnych, sędziwych drzew. Wycinka jednego z nich to koniec świata dla wielu organizmów – to utrata domu dla całej ptasiej rodziny i bezpowrotne zniszczenie unikalnych stanowisk porostów i schronienia dla wielu innych gatunków.